Uzun yıllar yaşadığınız bir ev, mahalle veya devam ettiğiniz bir okuldan ayrılmak zorunda kalsanız neler hissedersiniz?

Uzun yıllar yaşadığınız bir ev, mahalle veya devam ettiğiniz bir okuldan ayrılmak zorunda kalsanız neler hissedersiniz?

 

İnsan toplulukla birlikte yaşamak üzere yaratılmıştır. Tek olarak hayatta kalabilse de sağlıklı bir kişilik olarak yaşamını sürdüremez. Bu sebeple insan toplum içinde yaşamaktadır. Mahalle insanlar için önemli bir yerleşim alanıdır. Mahallede komşuluklar çok daha sıkı ve samimidir. Eskiden mahallede bulunan komşularımızla daha samimi ve içten ilişkiler içerisinde idik. Bazı komşularımız bize ailemizin fertleri kadar yakın olmuştur. Bu sebeple taşındığımız mahalledeki komşularımızı ve o dönemdeki ilişkilerimizi özlüyorum. Akşam oturmaları, mahalle arasında komşu sohbetleri, komşu çocukları ile akşam ezanına kadar süren oyunlar benim için çok değerliydi.

 

Sınıf arkadaşlıkları da aynı şekilde samimidir. Tüm gün arkadaşlarınla birçok şeyi paylaşmaktasın. Bu durum aradaki ilişkiyi çok daha samimi hale getirmektedir. Sınıf arkadaşlarımdan okullarımız bitince ayrılmak zorunda kaldık. Hep bir sonraki okulda aynı sınıfta olmak için dua ettik. Sınıf arkadaşlığı kısa teneffüslerde yaşanan arkadaşlıklar olmasına rağmen çok daha samimi duygularla çocuklar birbirine bağlanırlar.  Ayrılırken doldurduğum hatıra defterlerini hiç unutmam. Bu defterlere yazdığımız kısa ama etkili cümleler ömür boyu unutulmayacak türdendir. Sınıf arkadaşlarımı da mahalle arkadaşlarımı da asla unutmayacağım. Hayatta yeni arkadaşlıklar kurulabilir, yeni komşularımız olabilir ama o eski samimiyete ulaşmak çok da mümkün görünmüyor. Eskileri hatırlamak ve onlarla dolu geçmişe sahip olmak oldukça güzel bir duygudur.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.