Mevlana’nın düşünceleriyle bütün insanlığı kucaklamasının nedenleri neler olabilir?

Mevlânâ’nın düşünceleriyle bütün insanlığı kucaklamasının nedenleri neler olabilir?

İnsanlar topluluk halinde yaşayan varlıklardır. Topluluk halinde yaşıyor olmaları birbirlerine muhtaçlıklarını da gösterir. Herhangi bir zorluk, savaş ve ani afet anlarında bir araya gelen insanlar birbirlerinin dertlerine derman olurlar  Onun için sürekli olarak insanların birbirlerine ihtiyaçları vardır. Bir birbirlerine muhtaçtırlar. Herhangi bir şartta toplum içerisinde kabul edilmeyen grupçuluk yapılarak dışarıya atılan kişi bir süre sonra kendisini yalnız hissedecektir. Ve kötü alışkanlıklar edilebilecektir. İnsanların her biri hata yapabilir. Hata yapan her insan tövbe de etmeye makbüldür. Tövbe eden, hatasını kabul eden ve pişman olan kişi yine insanların arasına dönebilmeli ve insanlar tarafından kabul görebilmelidir.

Sevgi bu demektir. Mevlana da bunu bildiği için insanlar ne kadar kötü olurlarsa olsun, ne kadar çok hata işlerse işlesinler eninde sonunda kabul görmeyi hak eden canlılardır, diye düşünmüştür. O yüzden hep kucak açmıştır. Sevgi dolu bakmıştır dünyaya. Kim olursa olsun yabancı biri bile olsa farklı bir ırktan ya da farklı bir kültürden de olsa yine de onu kabul etmemiştir. Sonuçta insan olması yeterlidir. Bir kişiyle arkadaşlık yapabilmemiz için, bir kişiyle oturup yemek yiyip görmemiz için, bir kişiyle oyun oynayabilmeniz için sadece bizim yakınımız ya da sadece bizim kültürümüze seven beğenen ya da sadece bizim ırkımızdan olan kişi olması gerekmiyor. Farklı ırktan olan kişilerde eğer bizimle gelip saygı ve sevgi çerçevesinde oyun oynamak istemişler. Onları kötülükle karşılamamalıyız. Ne olursa olsun kabul etmeliyiz ve iyilikte bulunmalıyız.

Devam Ediyor... Aşağı Kaydırın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir