İnsan ağaca benzer. Ne denli yükseğe ve aydınlığa çıkmak isterse o kadar kök salar.

“İnsan ağaca benzer. Ne denli yükseğe ve aydınlığa çıkmak isterse o kadar kök salar.” (F. Nietzsche ) Filozof bu sözüyle ne anlatmak istemiştir?

Toprağa bir tohum ektiğinizde filizlenip boy vermeye başlar. Ne kadar çok toprağın bakımını iyi yaparsak bize o derece iyi ve sağlam filizlenme verir.

Zamanla büyüyüp koca ve kalın gövdeli bir ağaca dönüşür. En başta minik çiçekleri bulunan bu tohum artık dallarından meyve vermeye başlayan bir ağaca dönüşür. Güneş ve yağmur ile meyve olgunlaşma sürecine girer ve meyveler ya da çiçekler yenebilir hale gelir. Bu sırada ağaç büyüyüp boy verdikçe ve meyveler olgunlaştıkça kökleri daha da kuvvetle büyür. Öyle ki 50 yıl en zor iklim koşullarına dahi dayanabilen ağaçlar bilmekteyiz. Sağlam kökler sağlam ve meyve veren verimli bir ağaç oluşturmuştur.

Devam Ediyor... Aşağı Kaydırın

 

İnsan da böyledir. Bir ağaç gibi…Ne kadar çok etrafına faydası, olumlu etkisi artar ve gitgide olgunlaşırsa o derece hayata güçlü bağlar ile tutunur. Onu göre onda şifa bulur. O kişi ki; bir hazine gibidir. 50 yıl geçse de eskimez, değerini yitirmez. Ona o yaşta bile çok ihtiyaç duyulur.

Bizi çevremizdekilere bağlayan, hayata güçlü bağlar ile tutunmamızı sağlayan şey hiç bitmek bilmeyen hayat enerjisi, öğrenme sevgisi ve insan kıymetidir. İnsan sevgisi ile kök salar. Aydınlandıkça ruhu etrafa ışık saçar. Bazen yol olur bazen yön. Kaybolunca ışığında aydınlanır. Yorulunca gölgesinde dinlenirsin.

Biz ne kadar köklerimizi sağlamlaştırırsak o derece büyür. Ne derece yükselmeye ve gelişmeye açık olursak o derece kökleri sağlam hale geliriz.

Bir cevap yazın