Hz. Muhammed’e (s.a.v.) ilk vahyin gelişini ve sonrasında Peygamberimiz’in (s.a.v.) ne yaptığını anlatınız.

Hz. Muhammed’e (s.a.v.) ilk vahyin gelişini ve sonrasında Peygamberimiz’in (s.a.v.) ne yaptığını anlatınız.

İnsan, doğası gereği korkan bir canlıdır. Hiç kimsenin uğrayamadığı, dağın tepesine ıssız bir yerde ve ansızın birinin çıkması herkesi korkutur. Ansızın çıkan kimse, daha önce gördüklerine benzemeyen bir canlı ise korkunun ve heyecanının derecesini tahayyül etmek gerekir. Ansızın ve bir mağaranın içinden ortaya çıkan ve daha evvel gördüğü canlılara benzemeyen bu kimse, kendisine soru soruyor. İnsanın endişesi ve korkusu ile birlikte heyecanı zirve yapar. Peygamberimiz de bir insan olduğu için doğal olarak korkmuştur.

Safsata ve uydurma masallarda yazıldığı gibi insanların doğal güçleri yoktur. Olsaydı, peygamberimizin olurdu ve korkmazdı. Cebrail adlı melek de peygamberimizin korktuğunu anlamış ve onu sakinleştirmek için kucaklamış ve kemikleri birbirine geçecek derecede sıkmıştır. Bu hareketi üç defa tekrar eden Cebrail, bunu efendimizin korkusunun geçmediğini gördüğünden tekrarlamıştır. Kendini güç bela toplayan peygamberimiz, sorulan sorulara cevap verecek kadar korkusunu yenmiştir.

Devam Ediyor... Aşağı Kaydırın

 

İlk vahyin ardından, Cebrail adlı vahiy meleği kaybolur kaybolmaz, doğruca evine doğru dağdan inmeye başlamıştır. Kan ter içerisinde dağdan inerek eve gelen efendimiz, zangır zangır titriyordur. Korku ve heyecanı ile birlikte oluşan durum ile ağzından beni örtün kelimesi sürekli tekrar eder vaziyette çıkıyordu. Hatice Annemiz, evde ne kadar örtü varsa, yorgan, battaniye cinsi, hepsini titreyen, titrerken de dişleri birbirine vuran eşinin üstüne örter. Korku ve heyecanı yatışıncaya kadar yatar. Sakinleşince de eşine tüm olan biteni anlatır. Eşinin teskin edici sözleri karşısında da teselli bulur.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir