Aşağıda giriş bölümü verilmiş olan yazıyı sohbet türüne uygun olarak devam ettiriniz.

Aşağıda giriş bölümü verilmiş olan yazıyı sohbet türüne uygun olarak devam ettiriniz ve yazınıza uygun bir başlık belirleyiniz. : Eşyalarımı toparlarken yıllardır sakladığım fotoğraf albümü geçti elime. İşi gücü bırakıp çekildim bir köşeye ve fotoğrafları teker teker gözden geçirmeye başladım. Birden yüzüme bir gülümsemenin yayıldığını hissettim. Siz şimdi beni gülümseten şeyi merak ediyorsunuz değil mi? ….

Anılar Defterinde Bir Gül Yaprağı

Evet, belki bu beni gülümseten şeyin varlığını ben de unutalı uzun bir süre olmuştu. Aslında şöyle bir düşündüm de biriktirilen fotoğraflar, defterler, yazılar bizi geçmişe götüren ve o anları bize tekrar yaşatan bazen hüzün ile ve bazen tebessüm ile karşılayan sahneler dir. Evet yine o sahnelerden biriydi.

Devam Ediyor... Aşağı Kaydırın

Kardeşimle beraber o zaman o dönemler çocukluk yıllarımızda annemizin bir doğum günüydü. O gün çok heyecanlıydı. Özel bir hazırlık yapmalıydık. Aklımızdan güzel bir kahvaltı hazırlamak ve dışarı çıkarak onu bir gül almak geldi. Biliyor musunuz? insan küçükken çok şaşkın oluyor.

Kumbaranın içinde biriktirdiğimiz bozuk paraları kumbarayı kırıp yanımıza alarak dışarıya çıktık. Aslında ikimiz de ne yapacağımızı bilmiyorduk. Yolda aval aval yürümeye devam ederken karşımıza bir çiçekçi kadın çıktı. Çeşit çeşit güller, laleler, papatyalar satmakta idi. Benden önce kardeşim koştu.

– Hey dur! Beni de bekle, diye ben de peşinden koştum.

Hemen oradan bir tane gülü kapmıştı. Çiçekçi abla ona bağırdı. Kardeşim eline aldığı anda dikenleri eline battı. Bir yanda dikenleri eline batan kardeşimin çığlığı, bir yanda ablanın komik bir şekilde kardeşime bağırışı beni çok güldürmüştü. Bu çocuk çok şaşkındı.

Kadın: “Bırak o gülü”diye bağırıyor.

Kardeşim de “ama bu anneme ait” deyip elinde sıkı sıkı tutarak vermiyordu. Sizinde küçük kardeşiniz varsa şuan beni çok iyi anlıyorsunuzdur.

Yanına gittiğimde öncelikle almış olduğumuz bu gülün parasını vermemiz gerektiğini söyledim. Sonrasında zaten bize ait olacak. Ablaya sorduk biraz sinirlenmişti ama biz fiyatını sorunca yatıştı. Fiyatını duyan kardeşim ağzı açık kalmıştı bu gül çok pahalıydı. Elimizdeki paralar buna yetmeyebilirdi. Kardeşim hiç beklemediğim bir hamlede bulundu.

– Özür dilerim çiçekçi abla, deyip gidip boynuna sarıldı. Anneme sürpriz yapacaktık, elimizdeki paralarla bize bir tane versen olmaz mı? dedi.

Çiçekçi abla da böyle bir hamle beklemiyordu o da şaşırdı. İlginç ki ikna olmuştu. Elimizdeki paraları ona vererek oradan uzaklaştık yol boyunca gülmüştüm. Eve gittiğimizde annemize sürpriz yapmıştık ve ben bu olayı bir kaç gün daha anlatarak sürekli olarak gülmüştüm.

İşte tam da o gün o gülün kahvaltıda bulunduğu masa ve ailemin fotoğrafıydı. Gördüğüm yine o günler aklıma gelmiş ve beni bir gülme almıştı.


Benzer Yazılar

Bir cevap yazın